Haagsche krachtsport 1900 - heden Drie generaties worsteltraditie Het gebeurt wel vaker dat een sport overgaat van vader op zoon, maar uitzonderlijker is het wanneer het nog een generatie verder overgaat. Het begon allemaal met de in 1895 geboren Thijs Gielen die na het zien van de professionele worstelaar Dirk van den Berg ook met alle geweld wilde worstelen. Rond 1920 werd Thijs meegenomen door worstelaar en gewichtheffer Minus Verheijen en werd hij lid van K.D.O.. Daar kreeg Thijs als 25 jarige zijn eerste worstellessen van Jan Nolten die één van de beste worstelaars uit die tijd was en die als lichtgewicht had deelgenomen aan de Olympische Spelen in 1920 te Antwerpen. Thijs trainde hard en spoedig betrad hij de wedstrijdmat tegen worstelaars van formaat en wist deze wedstrijden toen al vaak in zijn voordeel te beslechten. Zo werd hij o.a. Haags kampioen en districtskampioen en wist zelfs enkele wedstrijden in het buitenland te winnen. Nederlands kampioen is hij nooit geweest zoals wel algemeen werd aangenomen, maar bij de finale in 1924 won hij wel van de uiteindelijke kampioen Brinkman (Hercules Amsterdam) die echter meer punten had verzameld gedurende het gehele kampioenschap en Thijs hierdoor slechts met de 2e prijs genoegen moest nemen. Vanaf die tijd behoorde Thijs tot de top van Nederland. Brinkman, de kampioen van 1924, moest een jaar later tijdens worstelwedstrijden bij Hercules Haarlem nogmaals de winst laten aan Thijs alsook de latere kampioen van 1925 Nieman (D.O.K. Beverwijk). Bovendien, bij de wedstrijden om de “Kikkert-beker” tussen Hercules Amsterdam en K.D.O. Den Haag,  bleek de oude rivaal Brinkman wederom niet opgewassen te zijn tegen Thijs en verloor de 1e partij op touché en maakte in de 2e partij een onbeslist. Toen voorzitter en trainer Jan Kabbedijk van de vereniging Simson zo rond 1950 Thijs vroeg om er hulptrainer te worden, kwam zoon Theo Gielen als kind zijnde voor het eerst serieus in aanraking met de worstelsport. Omstreeks 1956 maakte de klein van stuk zijnde Theo de overstap naar K.D.O. om daar met een andere nieuweling, de toen nog lange en slungelige Piet van Slingerland, les te krijgen van Thijs Frederiks. Gezien hun beide fysieke kenmerken kregen zij bij K.D.O. al snel de bijnaam Abbott en Costello, vernoemd naar dit Amerikaans komische duo uit de 50er en 60er jaren. Als worstelaar behoorde Theo in de sub top en wist in 1963 tijdens de kampioenschappen van midden Nederland een 3e prijs in de categorie tot 57 kg te behalen. Na zijn vertrek van K.D.O. in 1966 naar de Dordtse vereniging Hercules groeide Theo uit tot een waardevolle kracht in het team dat in de seizoenen 1970-1971 en 1971-1972  kampioen van Nederland wist te worden in de 1e klasse A. Het is dus niet verwonderlijk dat de tweeling Percy en Dennis van jongs af aan het worstelen bijgebracht kregen van vader Theo en opa Thijs. Het ging zelfs zo ver dat in de huiskamer een worstelmat lag waarop de tweeling direct na schooltijd hun grepen konden oefenen. Maar het echte worstelen leerden ze toch bij Simson-K.D.O. onder leiding van Henk Spin. Als jeugd hebben Percy en Dennis meerdere Nederlandse worsteltitels veroverd en hun ontwikkeling ging verder onder het trainerschap van Adrie Deckers en de Iraanse worstelkampioen Ali Farokhian. Dat was ook het moment dat de beide broers zich gingen specialiseren in ieder hun eigen stijl, namelijk Dennis in de Grieks-Romeinse stijl en Percy in de vrije stijl. Dennis werd in 1989 naar Boedapest uitgezonden om deel te nemen aan de Wereldkampioenschappen Grieks-Romeins (18-20 jaar) in 68 kg. Na 3 gewonnen partijen, een vrije ronde en vervolgens 3 verloren partijen behaalde Dennis uiteindelijk een fraaie 6e plaats binnen dit sterke deelnemersveld. In 1990 en 1991 werd hij kampioen van Nederland bij de senioren in de 68 kg en zijn broer Percy wist in 1993 de nationale titel te behalen in de 74 kg. Het bovenstaande is slechts een worsteltraditie in vogelvlucht en op zijn receptie wist de 100 jarige opa Thijs nog altijd vol trots te vertellen over de 3 generaties Gielen in de worstelsport. Thijs Gielen met zijn behaalde prijzen omstreeks 1925. Theo Gielen met zijn 3e prijs op de kampioenschappen van midden Nederland in 1963. 1e W. Smit (SDZ Utrecht) en 2e C. Huussen (Olympia Utrecht). Kampioenen van Nederland Dennis Gielen en Percy Gielen. Adrie Deckers de Zwijndrechtse Hagenees Adrie Deckers werd als 14 jarige knaap in 1964 lid van de vereniging Hercules in Dordrecht. De worsteltrainingen werden er verzorgd door oud worstelaars, maar van een echt gerichte training was toen geen sprake. Het bestuur van Hercules besloot in 1966 Hagenaar Henk Spin aan te trekken om de trainingen te leiden. Spin bracht een manier van trainen die voor die tijd revolutionair was. Binnen enkele jaren wist hij in Dordrecht een goede worstelploeg op de bouwen met diverse talenten. Adrie ontwikkelde zich goed en behaalde diverse prijzen. De stijlprijs op een groot internationaal worsteltoernooi in Denemarken was voor Adrie de mooiste van alle prijzen in die periode. In 1976 keerde Spin terug naar Simson-K.D.O.. Na enige tijd volgde Adrie hem naar Den Haag om daar te gaan worstelen. Zwijndrechtse Adrie kwam in de wereld van de Hagenezen en kreeg snel de bijnaam “boer”. Onder het toeziend oog van zijn oude leermeester Spin werd Adrie op verzoek jeugdtrainer en kreeg van ome Nelis Falter alle faciliteiten om de trainingen te verzorgen en zelf te trainen. Het ging weer goed in Den Haag en de seniorenploeg promoveerde in seizoen 1978/1979 van de 2e klasse naar de 1e  klasse en vervolgens naar de hoofdklasse. Onder de naam van de nieuwe vereniging Spartacus in Zwijndrecht werd Adrie in 1980 kampioen van Nederland in de Grieks-Romeinse stijl en nam internationaal deel aan de E.E.G.-kampioenschappen, EK en WK. Met zijn slapie Ruud van der Berg heeft Adrie toen menig avontuur beleeft. Na 8 jaar succesvol jeugdtrainer te zijn geweest bij Spartacus keerde de “boer” in 1989 terug bij Simson-K.D.O. samen met zoon Erwin. Naast het bondstrainerschap leidde hij samen met Henk Spin en John de Korte de trainingen bij de senioren. Later, als hoofdtrainer, beschikte Adrie over een zeer hechte groep worstelaars. De trainingen werden semi-professioneel aangepakt en er werd ook gewerkt aan team-building. Het 3 keer per week keihard trainen buiten de wedstrijden om bleef niet zonder resultaat. De worstelploeg draaide bovenaan in de top mee en behaalde 2e plaatsen in de competitie en de play offs. De ervaren Iraanse worsteltrainer Ali Farokhian (2e op de WK) nam na een paar jaar de trainingen over en hierdoor kon Adrie in de nadagen van zijn actieve worstelen samen met zijn worstelmaatje Maarten Klein nog lekker meetrainen. Adrie was vaak het doelwit van de Haagse humor. Als trainer had hij video-analyses gemaakt van worsteltechnieken en wilde deze met de worstelgroep bespreken tijdens een trainingskamp in Zeeland. De video was ondertussen gestart en Adrie, met zijn rug naar het scherm gekeerd, probeerde de techniek uit te leggen. Verbaasd zag hij alleen lachende gezichten voor zich en bemerkte pas na enige tijd dat de videoband was verwisseld met keiharde porno. Tot op heden weet hij niet wie de dader is [naam dader bekend bij redactie]. Om andere voorvallen, waarvan hij géén slachtoffer is geworden, kan hij nog steeds smakelijk om lachen zoals in de Belgische Ardennen waar Johnny, het zoontje van John Bos, op een regenachtige dag tijdens een looptraining op een zeer modderig pad genadeloos onderuit werd geschopt door de lange benen van Peter van Slingerland of bij het kayakken in Duitsland toen de arrogante kayak-instructeur door Joop Brand en Joop Kuiper op een ondiep gedeelte van de rivier 2 meter ondersteboven werd getild om vervolgens uit zijn kayak te stuiteren. Als seniorentrainer keerde Adrie in 1992 terug bij Hercules Dordrecht. Uit die periode deed zich nog een leuke gebeurtenis voor. In de competitie moest Hercules uitkomen tegen Simson-K.D.O.. Hercules kwam in de 82 kg een mannetje tekort en Adrie ging met zijn 46 jaar als invaller de mat op. De wedstrijd in het Grieks-Romeins werd door hem gewonnen en hij verloor op punten in de Vrije Stijl. Na afloop van de wedstrijd werd hij triomfantelijk op de schouders genomen door de worstelaars van Simson-K.D.O.. Gedragen te worden door de jongens uit de vereniging waar hij zijn hart aan had verpand was voor Adrie een fijn compliment en was tevens het mooiste moment om afscheid te nemen. Adrie Deckers in1980 kampioen van Nederland Grieks-Romeins (74 kg). Kampioensploeg 1978/1979 2e klasse. Adrie Deckers (blauwe tricot) in actie tegen voormalig clubgenoot Louis van der Holst van Hercules Dordrecht. Dennis Gielen (-68 kg), Henk van der Stoep -(82 kg) en John Bos (-130 kg) op de foto na de historische zege van de Nederlanse ploeg op het nationale team van Tsjechoslowakije: 66-32. 1991: Louis Schneider (onder) in verdedigende positie op de Nederlandse kampioenschappen Vrije Stijl. 1991: Ed Smit in actie met het onderdeel stoten op het internationale gewichtheftoernooi te Tramelan, Zwitserland. Poserende worstelaars van Simson-K.D.O. op het trainingsweekend te Zeeland. Gilbert Zabala (zoon van gewichtheffer Ibie Zabala uit de 60er en 70er jaren) in actie op de door Simson-K.D.O. in 1997 georganiseerde wedstrijd de "Sterkste man van Den Haag. Foto genomen op het achterrrein van de Rubensstraat. Gecombineerde gewichthefploeg 1994 (Simson-K.D.O./Athletic Breda). Staand v.l.n.r. Ad Smits (B), Ed Smit (DH), Sjarlon Hellement (B), Stan de Wijs (B), Dave Groenendijk (DH), zittend v.l.n.r. Maurice Goosen (B), Bas van Gerwen (B), Richard Hagenstein (DH) (Veteraan)-kampioen gewichtheffen Jaap Heppener opgenomen in de kampioenengalerij van Simson-K.D.O.. Teresa Ernster -58 kg: 5e op de Europese kampioenschappen in La Coruña (Spanje) met een totaal van 177,5 kg (stoten 100 kg en trekken77,5 kg). Dennis Gielen probeert achterceintuur te nemen bij Fred Kalsbeek van Hercules Amsterdam tijdens competitiewedstrijd. Trainer Ruud van der Berg (links) en coach Henny Verstraten (rechts) met hun worstelpupillen op het Herculesgordel-toernooi te Amsterdam. Op de 1e clubkampioenschappen body building in 1996 kon ceremoniemeester Anton Goedhardt het toch weer niet nalaten en poseerde gezellig mee met het gastoptreden van Roberto Morisho. Worstelploeg van Simson-K.D.O. begin 90er jaren. V.l.n.r. staand: Ali Farokhian, Peter van Slingerland, John Bos, Ed de Kruijf, Henk van der Stoep, Henk Spin, zittend: Harry Steinmetz, Sunil Bridjmohan, Dennis Gielen, Mike van 't Hoog en Percy Gielen. Alex Hertogs met kampioenssjerp op de door Goliath Almere in 1993 georganiseerde kampioenschappen worstelen Vrije Stijl. Midden 90er jaren. Iraanse trainer Ali Farokhian had een sterke aantrekkingskracht op Iraanse worstelaars in het team van Simson-K.D.O.. Henk van der Stoep bezorgt zijn zwaar verdedigende tegenstander heel wat kopzorgen. De 84 jarigeThijs Frederiks ontving in 1999 het diploma voor zijn 65-jarig lidmaatmaatschap van de K.N.K.F. (voorheen K.N.K.B.). Jan Commers met een poging kniebuigen. Verbeten gezichten van Harry Steinmetz (Simson-K.D.O.) en de uiteindelijke winnaar op punten Rob Nuy (Hercules Amsterdam) tijdens de finalepartij op het Nederlands kampioenschap Vrije Stijl in 1992. Klik op de foto’s om te vergroten en commentaar.