Haagsche krachtsport 1900 - heden De “Grote Prijs van Spoorwijk” Het ledenaantal van de kersverse worstelvereniging Ursus (opgericht 3 januari 1980) groeide gestaag en de oefenavonden worstelen op dinsdag- en vrijdagavond voor jeugd en senioren werden redelijk bezocht. Zelfs op zaterdag werd er getraind indien er geen wedstrijden waren. De “beul van Ursus”, zoals zijn bijnaam luidde, wist de dames van de trimploeg op de woensdagavond zeer af te beulen. De jeugdploeg met worstelaartjes zoals o.a. Bonanzio de Boer, Georgo Weis, Frankie de Snoo, Robert Oosterbaan, Theo Massing, Theo Toetenel, Richard Valkenburg, Franky Donck namen direct deel aan de competitie en toernooien ondanks dat zij nog zeer onervaren waren. Alleen Richard Schneider en Louis Schneider hadden reeds een ruime worstelervaring opgedaan bij Simson-K.D.O.. Het waren dus drukke tijden voor Ursus maar dat weerhield de vereniging niet om op 22 februari 1981 de “Grote Prijs van Spoorwijk” te organiseren. Er werd deelgenomen door de jeugdleden van de verenigingen Olympia Rotterdam, Olympia Utrecht, Simson-K.D.O. en natuurlijk Ursus. Verrassend die dag was het geweldige worstelen door Theo Toetenel tegen zijn veel meer ervaren tegenstander uit Rotterdam.  De “Grote Prijs van Spoorwijk” ging uiteindelijk naar Olympia Rotterdam en de ploeg van Ursus werd knap 2e terwijl de 3e plaats werd gedeeld door Simson-K.D.O. en Olympia Utrecht. Dennis Gielen (Simson K.D.O.) ontving de prijs voor “beste worstelaar”. In het zwaargewicht bij de senioren worstelde Peter van Slingerland (toen lid van De Halter Utrecht) namens Ursus tegen Henk Doesburg (Ursus) en laatstgenoemde was zeer gebrand op de overwinning. Maar na een afmattend gevecht wist Van Slingerland de wedstrijd in zijn voordeel te beslechten. De deelname aan de competitie, toernooien en het organiseren van wedstrijden heeft aangetoond dat Ursus een vereniging was met heel veel enthousiasme voor de worstelsport. Dick Schneider met jeugdworstelaars van Ursus. Kleine grote worstelaar Ruud van der Berg Pas op 22 jarige leeftijd kwam Ruud van der Berg voor het eerst in aanraking met de worstelsport. Samen met zijn maatje Dave Mens werd hij omstreeks 1972 lid van de verenging Simson-K.D.O. waar de trainingen werden verzorgd door Piet Lorsheijd en Thijs Frederiks in het gymnastiekzaaltje aan het Alberdingk Thijmplein. Het worstelen was weer populair aan het worden en in die periode kon hij samen met Dave Mens, Ronnie van Rijn, Anton Smit, Maarten Klein en Peter Leloux veel leren van routiniers zoals Henk Doesburg, Willem Sloos, Gerrit Niesten, Joop Brand en de Rotterdammers Piet Litz en Cor Hansen. Op iedere trainingsavond moesten zij de worstelmat neerleggen met het zeil van canvas. Dit type zeil zorgde er wel voor dat je na elke training vol zat met schaafwonden. Na het trainen was er gelegenheid om te douchen maar warm water was een zeldzaam goedje. Ruud bleek talentvol en werd in 1974 al kampioen van Nederland vrije stijl in categorie tot 52 kg. Ook als bokser behaalde Ruud successen maar hij koos uiteindelijk toch voor het worstelen. De vele trainingsarbeid in het clubgebouw aan de Hooftskade 195 onder leiding van trainer Henk Spin zorgde ervoor dat Ruud vervolgens driemaal de nationale titel wist te behalen in de Grieks-Romeinse stijl en nog eenmaal in de vrij stijl. Door de Nederlandse Krachtsportbond werd Ruud uitgezonden naar internationale wedstrijden binnen Europa maar zonder veel succes aangezien deze zware toernooien doorgaans werden beheerst door worstelaars uit de voormalige Oostblok-landen. Toch wist Ruud in 1979 tijdens de E.E.G.-kampioenschappen, welke werden gehouden in het Engelse Manchester, beslag te leggen op 3e plaats. Het E.E.G.-kampioenschap in 1980 te Kopenhagen verliep stukken minder goed voor Ruud. Al in de eerste ronde brak hij zijn arm in de wedstrijd tegen een Noorse tegenstander. Een langdurige uitschakeling was het gevolg en kreeg hij het advies van de dokter te stoppen met de worstelsport. Maar wonderbaarlijk kwam het langzaam weer goed met zijn arm en heeft Ruud nog enige tijd actief geworsteld in de Nederlandse worstelcompetitie, maar hij kreeg steeds meer moeite om onder de 52 kg en later de 57 kg te blijven. Na te zijn gestopt met het actieve worstelen bleef hij wel doortrainen want de binding met de sport kon hij simpelweg niet missen. Zijn kennis en ervaring heeft hij later overgedragen als jeugdtrainer bij Simson-K.D.O. waarbij serieuze trainingen met veel sparren werden afgewisseld met trainingen met speelse elementen. Met zijn voormalig teamgenoot Adrie Deckers is Ruud tevens nog enige tijd samen verantwoordelijk geweest als bondstrainer bij o.a. de Junior Wereld worstelkampioenschappen in 1996  in Walbrzych, Polen. Al met al een lange staat van dienst met als hoogtepunt volgens hemzelf zijn deelname aan het Europees kampioenschap in Tsjechoslowakije in 1980 waar hij zo hard naar toe had gewerkt. Ruud van der Berg: vrije stijl en Grieks-Romeins worstelkampioen in de 52 en 57 kg. Ruud van der Berg krijgt verzorging door Marcel Valize tijdens de Europese kampioenschappen. Senioren worstelploeg van Simson-K.D.O.. Staand: v.l.n.r. trainer H. Spin, S. de Kruijf, B. Kok, R. Klein, R. Hofland, J. Augustinus, W. Verlind. Knielend: v.l.n.r. verzorger T. Gielen, R. v.d. Berg, L. Schneider, M. Klein, H. Steinmetz, A. Goedhardt. Harry Steinmetz neemt achterceintuur bij Jan Augustinus op trainingsavond. Yves Vivaldi in actie met de oefening trekken. Leen Baak van K.C.S. Scheveningen met een deathlift-oefenening. De door opa Gielen beschikbaar gestelde "Haagse Ooievaar" kwam in 1983 in bezit van Simson-K.D.O.. Staand v.l.n.r. trainer Henk Spin, Peter van Slingerland, Eddy de Kruijf, Jan Augustinus. Knielend v.l.n.r. José Xavier, Richard Jouvenaar, René v.d. Hout. André Klees nu ook als deelnemer tijdens de veteranen-kampioenschappen georganiseerd door Simson-K.D.O.. Worstelaartjes van Simson-K.D.O. voor het mooiste geveltje van Den Haag gelegen aan de Hooftskade 195. Geveltje is na sloop van het gebouw heropgebouwd in de Haagse Bluf. Henk Spin wordt op de schouders genomen door blije prijswinners. V.l.n.r. Eddy de Kruijf, Harry Steinmetz, Bertus Kok, Joop Brand en Jan Augustinus. O ja, Anton Goedhardt staat ook nog ergens op de foto. Arie Dijkhuizen tijdens gewichthefkampioenschappen voor veteranen. Trainingsploegje in de fitnesszaal aan de Hooftskade. V.l.n.r. Piet Roodhuizen, Maarten de Bruin, Aad Veldhuizen, Jaap Heppener en Thijs Frederiks. Onder het halter Piet Moenielal. Veteraan Jaap Heppener (Simson-K.D.O.) vol in actie met het stoten. Van worstelaartje tot internationaal scheidsrechter Als 9-jarige jongetje werd John de Korte in 1963 lid van de vereniging Simson. In de gymnastiekzaal van de school aan de Hemsterhuisstraat 154 kreeg John onder leiding van 5-voudig Nederlands kampioen Jan Kabbedijk voor het eerst onderricht in het worstelen. Na de fusie met K.D.O. in 1964 heeft John nog enige tijd het worstelen geleerd van Henk Spin totdat hij in 1965 moest stoppen met het worstelen daar de fusievereniging niet meer beschikte over voldoende jeugdleden. Omdat  John verkering kreeg met de dochter van Henk Spin kwam hij in 1972 weer in contact met de worstelsport bij de vereniging Hercules in Dordrecht waar zijn “schoonvader” sedert 1966 trainer was. Henk keerde in 1976 terug naar Simson-K.D.O. om daar de trainingen te verzorgen en John ging met hem mee en worstelde nog een jaartje door. Aangezien Simson-K.D.O. in die tijd geen worstelscheidsrechter binnen de vereniging had, besloot John - min of meer noodgedwongen - een cursus te volgen. Hij slaagde voor zijn examen en begon te fluiten in de landelijke competitie en op toernooien. Hij vond dit best leuk en werd steeds beter als scheidsrechter. Zijn goede verrichtingen bleven niet onopgemerkt bij de Nederlandse Krachtsportbond en spoedig werd hij uitgezonden naar grote internationale toernooien, Europese kampioenschappen en Wereld kampioen- schappen. Ook op dat niveau ging het hem goed af en op de Grote Prijs van Oostenrijk werd John uitgeroepen tot de beste scheidsrechter van het toernooi. Hij wist snel te promoveren van scheidsrechter 3e klasse internationaal naar de 2e  klasse en vervolgens naar de 1e klasse en was klaar voor de hoogste categorie “exception”. De Internationale worstelbond (F.I.LA.) gaf John het advies een 1e klas toernooi te fluiten om examen te kunnen afleggen. Bij een goede afloop van het examen bestond er een goede kans dat hij zou worden uitgezonden naar de Olympische Spelen in 1988 te Seoel, Zuid- Korea. Maar het verliep helaas anders dan men had verwacht. Door een “foutje” van de krachtsportbond was John niet aangemeld om te kunnen fluiten op een 1e klas toernooi waardoor hij het examen voor scheidrechter in de categorie “exception” niet tijdig heeft kunnen afleggen. Zijn droom om als scheidsrechter op deze Olympische Spelen te kunnen optreden werd hierdoor ruw verstoord. Deze tegenvaller deed John besluiten om te stoppen als scheidsrechter na een loopbaan van 12 jaar.  Maar deze loopbaan in het worstelen bestond niet alleen als scheidsrechter. Naast het fluiten op de mat was hij 2 jaar trainer bij Hercules Dordrecht en vervulde deze functie ook voor 15 jaar bij Simson- K.D.O.. In 1991, na een zeer leuke en interessante periode, trok John zich volledig terug uit de krachtsport. Scheidsrechterlicentie van de internationale worstelbond (F.I.L.A.). Scheidsrechter John de Korte fluit interlandwedstrijd tussen Anton Weber (De Halter Utrecht) en zijn Tjechische tegenstander. dddddddd Bestuursleden van Simson-K.D.O. Nelis Falter (staand) en Jurjen van der Loos (liggend) tijdens hun trainingsuurtje in de gewichthefzaal aan de Hooftskade. Worstelpartij tussen Georgo Weis (Ursus Den Haag) en Erwin Deckers (Spartacus Zwijndrecht) onder toezicht van scheidsrechter Karel Rurup. Beide worstelaars werden nadien lid van Simson-K.D.O. Jan Commers in opperste concentratie voor zijn beurt kniebuigen. Dick Schneider met zijn worstelpupillen van Simson-K.D.O. Een aantal van hen brak later door bij de senioren. Een geconcentreerde Ed Paris (K.C.S.) met het onderdeel kniebuigen. In de krappe worstelzaal ziet het in grote getale aanwezige publiek hoe Jan Augustinus zijn Amerikaanse tegenstander uit de staat Wyoming in gevaarlijke positie brengt. Trainer Henk Spin met een deel van zijn grote worstelselectie waaronder ook José Xavier. Deze portugese worstelaar (staand 3e van links) organiseerde in 1984 de worsteltrip naar zijn geboortestreek in Portugal. Niet alleen Tofik Elfallah (De Halter Utrecht) pareert de aanval van Ruud v.d. Berg, maar ook het aan de kant staande publiek. In de gewichthefhoek aan de Hooftskade voltooit André Klees zijn beurt bij het gewichtheffen. Zwaar bezweet door de zware en intensieve worsteltraining onder leiding van trainer Adrie Deckers werkten de worstelaars niet allen aan hun technieken maar ook aan hun conditie. Voor de veteranen-kampioenschappen gewichtheffen is Arie Dijkhuizen volop in training op de Hooftskade. Scheidsrechter Ab Rosbag uit Utrecht kijkt toe hoe Harry Steinmetz een aanval op de benen uitvoert bij zijn tegenstander. Groepsfoto van de Ursus worstelaartjes samen met de cheerleaders. Deze meiden wisten de wedstrijden bij opkomst en bij pauzes extra spektakel te geven. Na de beslissende wedstrijd tegen Atlas Nijmegen veroverden de gewichtheffers van Simson-K.D.O. het Nederlands clubkampioenschap. Coach J. Heppener, Y. Vivaldi, coach A. Klees, J. Ghisa, J. Pasaj, H. Themen, R. v.d. Heijden en P. Bosman. Het publiek kijkt aandachtig toe bij de in stijl uitgevoerde gewichthefbeurt stoten door veteraan Jaap Heppener. Paul Theuerzeit aan het bankdrukken tijdens de clubkampioenschappen van Simson-K.D.O. Onder toeziend oog van de scheidsrechter volbrengt Jim Pasaj bij het gewichtheffen een geslaagde beurt bij het onderdeel trekken. Eindelijk werd in seizoen 1988-1989 de fel begeerde kampioenstitel 1e klasse behaald door de jeugdworstelaars van Simson-K.D.O. Een bekroning op het werk van trainer Henk Spin en hulptrainer Piet Kanters. Verzorger T. Gielen en trainer H. Spin met hun jeugdige worstelaars M. Klein, H. v.d. Stoep, R. Valkenburg, R. Jouvenaar, B. Houwaart, gebroeders Gielen, R. Schneider, D. Pas, J. Meershoek. Yves Vivaldi met 155 kg stoten zoals het bordje links achter aangeeft. Begin 80er jaren werden veel clubkampioenschappen powerliften bij Simson-K.D.O. georganiseerd. Ook veteraan gewichtheffer Jaap Heppener was van de partij. Op 4 december 1983 stelde voorzitter Jan Augustinus de gewichtheffers van Simson-K.D.O. voor aan hun Franse tegenstander uit Amiens. Een afgetrainde Willem Sloos. Willem is nog enige tijd uitgekomen voor de Utrechtse worstelvereniging De Halter. Niet meer voor Simson of Simson-K.D.O. uitkomend maar voor K.C.S. trekt Ibie Zabala de halter omhoog. 1982  succesvol jaar: D. Schneider, J. Pytak, H. v.d. Stoep, L. Schneider, H. Steinmetz, P.  v. Slingerland, E. de Kruijf, S. de Kruijf, H. Spin, R. v.d. Hout, J. Augustinus, W. Verlind, R. Jouvenaar, R. Valkenburg, P. Kanters. Voorafgaand aan de wedstrijden worden de krachtsporters van K.C.S. voorgesteld aan hun tegenstander. Krachtsportcentrum Scheveningen (K.C.S.) Na een tijdje getraind te hebben bij Simson-K.D.O. en bij de sportschool van Chris Visser besloot Wout van der Toorn zelf een krachtsportvereniging in Scheveningen te beginnen. Zo startte hij in 1978 de vereniging op onder de naam Krachtsportcentrum Scheveningen (K.C.S.) en werden de eerste trainingen gehouden in het clubgebouw aan het Balkengat. Vervolgens verhuisde Wout met K.C.S. naar het oude badhuis naast het politiebureau in de Duinstraat, welke hij met zijn leden helemaal had ingericht tot een moderne powerliftschool. Met jongens van eigen kweek zoals Leen Baak, Rik Priester, Freek Batens, Leen van Bemmel, Maarten Oosterbaan, Harry van den Brand, Jan Roelevelt, Arie Groenenboom, Joop van Zetten, Henk van der Brand, Jasper Keus, Joop de Lange en met de komst van de krachtsporters van Simson-K.D.O. (het gewichtheffen was bij die vereniging uit elkaar gevallen) met o.a. Paul Theuerzeit, Rob Henderson, Eddy Paris, Fred Hage, Frans Hertogs, John Berkhuizen en Ibi Zabala groeide K.C.S. uit tot één van de beste en toonaangevende krachtsportverenigingen van Nederland. Velen van hen werden Nederlands kampioen of recordhouder en ook als team werden ze meerdere malen kampioen van Nederland. De prestaties naar uitzendingen van de Europese- of Wereldkampioenschappen door o.a. Fred Hage, Eddy Paris, Paul Theuerzeit, Harry van den Brand, Rob Henderson en Rik Priester waren succesvol. En natuurlijk niet te vergeten de verrichtingen van Liz Odendaal die bij het powerliften voor vrouwen meerdere malen de Europese- en Wereldtitel wist te behalen. De grote geestdrift van Wout van Toorn voor het powerliften was zeker niet ontgaan door de Nederlandse Krachtsportbond, de European Powerlifting Federation en de International Powerlifting Federation. Als gevolg hiervan wist Wout enkele grote (inter)nationale kampioenschappen naar Den Haag te halen. Zo mocht Wout met K.C.S. in 1985 de Europese kampioenschappen Powerlifting organiseren en het jaar daarop in 1986 de Wereldkampioenschappen, welke beide keren werden gehouden in sporthal Ockenburgh te Kijkduin. De beide perfect gehouden wedstrijden heeft ertoe geleid dat het WK in 1990 nog eens door Wout en zijn team van K.C.S.-leden georganiseerd mocht worden. De voorbereidingen waren in volle gang, maar helaas kwam Wout in januari van 1990 vroegtijdig te overlijden. Alhoewel hij als grote animator er niet meer was, had het bestuur van K.C.S., vooral als eerbewijs aan Wout,  besloten de organisatie van deze wereldkampioenschappen toch tot een goed einde te brengen. Gesteund door de vele bezielde vrijwilligers die K.C.S. altijd al heeft gehad, werden deze kampioenschappen wederom tot een goed einde gebracht. Wout, als grondlegger en stuwende kracht voor het powerliften werd niet alleen bij de Krachtsportbond, de E.P.F. en de I.P.F. node gemist, maar vooral bij zijn eigen vereniging Krachtsportcentrum Scheveningen. De eens zo succesrijke vereniging werd uiteindelijk op 31 december 2005 officieel ontbonden, maar heeft zeker een hoop mooie en goede herinneringen achtergelaten. Groepsfoto K.C.S. met Wout van der Toorn (staand 3e van links). Dick Schneider met de leden van Simson-K,D,O. voordat ze overstap maakten naar K.C.S.: v.l.n.r. Ibi Zabala, Paul Theuerzeit, Rob Henderson, Anthony Richardson, Jan Commers, Ed Paris. Groepsfoto van de nog jonge vereniging K.C.S. Maarten Oosterbaan (K.C.S.) met zijn poging deadlift. Onder de halter ligt Joop de Lange (K.C.S.) bij het onderdeel bankdrukken. Freek Batens (K.C.S.) met een uiterste krachtsinspanning. Joop de Lange (K.C.S.) bij zijn poging kniebuigen. Voormalig wereldkampioen powerlifting Rik Priester in actie met het onderdeel kniebuigen. Ed Paris (K.C.S.) in actie met een poging deadlift van 287,5 kg op het EK te Zweden. Leen Baak (K.C.S.) met zijn poging deadlift. De gewichten aan de halters werden vakkundig vervangen door de vangers en laders van K.C.S. Chef d'equipe Wout van der Toorn met het Nederlands team powerliften met o.a. de K.C.S.-leden Paul Theuerzeit, Fred Hage, Rob Henderson en Siem Wulfse. Jan Roelevelt (K.C.S.) met het onderdeel deadlift. Op de achtergrond kijkt Wout van der Toorn naar de verrichting van Paul Theuerzeit (K.C.S.) Gespannen kijkt het publiek toe hoe een uiterst geconcentreerde Rob Henderson (K.C.S.) zich voorbereidt op zijn poging bij het deadliften van 310 kg. Aandachtig bekijkt Rob Henderson zijn ontvangen prijs met naast hem de K.C.S.-leden Ed Paris, Ton Diepeveen, Leen Baak en Paul Theuerzeit. Geconcentreerd loopt Paul Theuerzeit (K.C.S.) af op het te verwerken gewicht bij het onderdeel kniebuigen. Aanschouwd door Paul Theuerzeit en Wout van der Toorn voltooit Rob Henderson (K.C.S.) zijn beurt bij het deadlifting. Deelnemerskaart van meervoudig wereldkampioene Liz Odendaal (K.C.S). Een gezellig onderonsje van Wout van der Toorn, Paul Theuerzeit (K.C.S.) en Ad den Otter (Odysseus Zwijndrecht). foto Wout van der Toorn van K.C.S. Scheveningen samen met zijn kampioensploeg powerliften. Niet alleen de krachtsport werd beoefend maar de jongens van K.C.S. deden vaak gezellig mee aan een voetbalwedstrijdje. Op de achtergrond Henk Spin samen met zijn worstelpupillen en hun behaalde prijzen. Bloeiperiode van het Haagse worstelen Met het behalen van de landstitel voor teams in de 2e klasse in seizoen 1978-1979 promoveerde het worstelteam onder leiding van Henk Spin en zijn worstelaars Jan van Venrooij, Ruud van der Berg, Jan Augustinus, Maarten Klein, Henk Spin jr., Adrie Deckers, Joop Brand en Peter van Slingerland naar de 1e klasse. Ook in de 1e klasse presteerde het worstelteam, inmiddels aangevuld met Henny Verstraten en Mario ter Dengen, zeer naar behoren met een 2e plaats achter De Halter 2 uit Utrecht. Dit kampioensteam kon echter niet promoveren omdat er slechts één team van elke vereniging in een klasse mocht uitkomen. Dit had tot gevolg dat het worstel- team van Simson-K.D.O. na veel jaren eindelijk weer terug was in de hoofdklasse van het worstelen. Met de komst van een nieuwe lichting worstelaars zoals Ed de Kruijf, Simon de Kruijf, René van der Hout, Harry Steinmetz, Louis Schneider, Richard Schneider, John Bos, Anton Goedhart, Henk van der Stoep, Richard Jouvenaar, Xavier José, Richard Horst, Piet Kanters en co-trainer John de Korte werd een stevige basis gelegd voor nog sterkere worstelteams voor de komende jaren. Het 1e worstelteam draaide goed mee in de middenmoot van hoofdklasse, waar teams als Hercules Amsterdam en De Halter Utrecht nog altijd de dienst uitmaakten. Niet alleen de prestaties van de senioren gingen met grote sprongen omhoog, ook de jeugd profiteerde mee van op de successen. Als gevolg hiervan behaalde het jeugdteam in seizoen 1988-1989 het kampioenschap van Nederland in de 1e klasse. Met de komst in 1989 van Adrie Deckers als trainer werden de “traditionele” trainingen op een andere wijze aangepakt. Opgedane ervaringen en trainingsmethoden van buitenlandse toptrainers werden door hem nu ook bij Simson-K.D.O. in de praktijk gebracht. Vooral de trainingsweekenden in Zeeland, waar 3x per dag zeer hard werd getraind, zorgden niet alleen voor een verbetering van de conditie en techniek, maar droegen tevens bij tot een goede teamgeest. Simson-K.D.O. had in die tijd wel een gebrek aan worstelaars in de 52 en 62 kg, maar wist met het aantrekken van de Belgische lichtgewichten Igor Hendrickx, Alain de Witte, Gino van der Vaaren en daarna met Marco Snoek, Sunil Bridjmohan (beiden Olympia Rotterdam), Philip Kortman (Spartacus Zwijndrecht), Erwin Deckers en Mike ’t Hoog het team op sterkte te brengen. Bovendien met het doorstromen naar het senioren- worstelen van de tweeling Dennis en Percy Gielen ontstond een zeer sterk team dat eindelijk mee kon draaien in de top van de competitie. Sterke verenigingen zoals Hercules Amsterdam, De Halter Utrecht, Olympia Utrecht en Simson Landgraaf werden meerdere malen verslagen, uiteindelijk heeft het nooit het kampioenschap mogen opleveren. Op individuele kampioenschappen werden wel veel podiumplaatsen behaald met in het bijzonder de nationale titels voor Henk van der Stoep, Dennis Gielen, Percy Gielen en Ed de Kruijf. De laatste grote trainerswissel vond plaats in begin 1992 toen de Iranier Mohammad Ali Farokhian door toedoen van landgenoot en gewichtheffer Hassan Heydari bij Simson- K.D.O. werd binnengehaald. Met veel nationale titels en een zilveren medaille in de gewichtsklasse tot 57 kg Vrije Stijl op de Wereldkampioenschappen in 1965 beschikte Simson-K.D.O. wederom over een toptrainer. De aanwezigheid van Farokhian had een aanzuigende werking op zeer getalenteerde Iraanse worstelaars uit diverse asielcentra, maar luidde tevens het begin in van het verval van het worstelen. Het worstelteam draaide nog enige tijd mee in de top van de competitie, doch door het plotselinge vertrek van de Iraniers, een mindere teamgeest, het bereiken van de worstelgerechtigde pensioenleeftijd of vanwege werkzaamheden kon er in 1995 met de overgang naar de nieuwe locatie in de Houtzagerij geen nieuw worstelteam worden opgesteld. De lange en mooie bloeiperiode van het Haagse worstelen kwam hiermee tot haar einde. Prijswinners op de kampioenschappen van Nederland met John Bos, Louis Schneider, Ed de Kruijf, Henk van der Stoep en Dennis Gielen met trainers Adrie Deckers en Henk Spin. Op de kampioenschappen van Nederland brengt Anton Goedhart zijn tegenstander naar de grond. Sinterklaas (traditioneel gespeeld door Mik de Korte) op bezoek bij Simson-K.D.O. met op de rug gezien Jan Meershoek, die nog stellig in de goed Heiligman geloofde. Gewichthefploeg met v.l.n.r. Edgar Dammers, Ives Vivaldi, Jan Beckers, Hugo Themen en Jimmy Pasaj. Eén van de weinige foto's van de Haagse worstelvereniging Ursus. Louis Schneider geeft de laatste instructies aan Georgo Weis. De 14 jarige gewichthefster Linda Ligthart onder de halter. Het gewichtheffen bij de dames werd populair. Veteraan Adrie Dijkhuizen stoot perfect zijn beurt bij het gewichtheffen. Adrie Deckers (Simson-K.D.O.) opent de aanval op Peter Agema (Olympia Utrecht). Jimmy Pasai wacht onder toezicht van trainer Jaap Heppener op goedkeuring van zijn beurt. De inmiddels veteraan André Klees vertoont zijn technische beurt in het oude clubgebouw aan de Hooftskade. Het nemen van een voorceintuur was de normaalste zaak op het trainen door gebroeders Gielen. Staand v.l.n.r. trainer Henk Spin, Simon de Kruijf, Joop Brand, René Hofland, Anton Goedhart. Zittend v.l.n.r. Adrie Deckers, Jan Augustinus, Harry Steinmetz, Jan van Venrooij, N.N. Jeugdteam van Simson-K.D.O.. Richard Jouvenaar, Henk van der Stoep, Piet Kanters, Richard Schneider en Percy Gielen maakten de overgang naar de senioren. Harry Steinmetz wordt door scheidsrechter Karel Rurop tot winnaar verklaard op René Hoogendijk (S.S.S. Alkmaar). Scheidsrechter Peters kijkt toe hoe Henk van der Stoep een halve Nelson aanlegt bij zijn tegenstander van Olympia Utrecht. Training in de duinen van Burgh Haamstede. Op de voorgrond Dennis Gielen en Louis Schneider met daarachter John Bos en Anton Goedhart. Het voorstellen van de haagse worstelploeg bij S.S.S. Alkmaar met een grote Iraanse inbreng. Trainer Henk Spin met zijn worstelaars in de worstelzaal aan de Hooftskade. foto Het hoofdklasse team poserend op de mat in de oude Houtzagerij. Gewichtheffer HugoThemen van Simson-K.D.O. met zijn gewonnen prijs. Klik op de foto’s om te vergroten en commentaar. Klik op de foto’s om te vergroten en commentaar. Klik op de foto’s om te vergroten en commentaar. Klik op de foto’s om te vergroten en commentaar.